پروپوزال بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان تاب آوری و راهبردهای مقابله با استرس

پروپوزال بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان تاب آوری و راهبردهای مقابله با استرس|31015337|پروپوزال بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان تاب آوری و راهبردهای مقابله با استرس در مادران دارای کودک کم شنوای,اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان تاب آوری و راهبردهای مقابله با استرس در مادران دارای کودک کم شنوای,تاب آور
با سلام و درود خدمت خدمت شما پژوهشگر عزیز در این مطلب از سایت فایل با عنوان پروپوزال بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان تاب آوری و راهبردهای مقابله با استرس هم اکنون آماده دریافت می باشد برای مشاهده جزئیات فایل به ادامه مطلب مراجعه نمایید .

پروپوزال بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان تاب آوری و راهبردهای مقابله با استرس در مادران دارای کودک کم شنوای
دارای 28 صفحه وبا فرمت ورد وقابل
ویرایش می
باشد.

عنوان پروپوزال: بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان تاب آوری و راهبردهای مقابله با استرس در مادران دارای کودک کم شنوای

تعداد صفحه: 28 صفحه
فونت: B ZAR
فاصله سطرها: 1.15
منابع فارسی و لاتین: دارد
پرسشنامه و ضمائم: دارد
بندهای
پروپوزال: عنوان، مقدمه، بیان مسئله، اهمیت و ضرورت تحقیق، اهداف پژوهش
(هدف اصلی، اهداف جزئی)، فرضیه های پژوهش، تعریف مفاهیم پژوهش (تعریف
مفهومی، تعریف عملیاتی)، روش تحقیق، طرح پژوهش، ابزار اندازه گیری، روش
تجزيه و تحليل داده ها و...

- بيان مساله (تشريح ابعاد، حدود مساله ، معرفي دقيق مساله ، بيان جنبه‌های مجهول و مبهم و متغيرهاي مربوط به پرسش‌های تحقيق، منظور تحقيق)
در سال‌های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران به سوی توانمند سازی خانواده‌ها معطوف شده است (هینتر مایر ، 2006) زیرا خانواده‌ها اساس پرورش انسان، سازنده آینده نسل‌هاست و زندگی اجتماعی اغلب انسان‌ها از آنجا آغاز می‌شود (گلدنبرگ و گلدنبرگ، 1934، ترجمه حسین شاهی براوتی و نقشبندی، 1392). از آنجایی که تمامی اعضای خانواده با یکدیگر تعامل نزدیک دارند، تولد یک کودک دارای ناتوانی بر پویایی خانواده تأثیر گذاشته و خانواده را دچار بحران می‌کند (موللی و نعمتی، 1388). در چنین شرایطی والدین و سایر فرزندان باید برای انطباق با کودک جدید، تلاش کنند چرا که زندگی روزمره اعضا خانواده‌ها با تولد یک کودک با ناتوانی مختل می‌شود (هالاهان و کافمن، 1944، ترجمه جوادیان، 1384).
بر طبق مطالعات انجام شده، سازگاری با کودک دارای معلولیت طی مراحلی صورت می‌گیرد. در اولین مرحله خانواده با بحران‌هایی هیجانی نظیر خشم، انکار و ناباوری روبه رو می‌شود. در پی این مرحله خانواده دچار آشفتگی هیجانی شده و احساس خشم، گناه، افسردگی و شرم پیدا می‌کند؛ عزت نفس اعضای خانواده به ویژه والدین کاهش می‌یابد؛ کودک، طرد شده یا بیش از حد مراقبت می‌شود. در آخرین مرحله، کودک از سوی خانواده پذیرفته می‌شود (هیورد ، 2000).
پژوهش‌ها نشان داده است که کم شنوایی کودکان می‌تواند منجر به استرس والدین و مشکلات هیجانی و اجتماعی کودکان شود. هر چند در چنین وضعیتی همه اعضای خانواده آسیب می‌بینند و کارکردهای آن‌ها مختل می‌شود، اما در این میان، مادران که به علت نقش سنتی مراقبت، مسئولیت‌های بیشتری در قبال این کودکان دارند، با مشکلات روان شناختی بیشتری مواجه می‌شوند (موللی و نعمتی،1388). همچنین بر اساس مطالعه علی اکبری دهکردی علی اکبری دهکردی، کاکو جویباری، محتشمی و یکتا خواه (1390) مادران کودکان ناشنوا نسبت به مادران کودکان عادی و دیگر کودکان استثنایی، استرس بیشتری را تجربه می‌کنند.
به طور کلی استرس ناشی از داشتن فرزند کم شنوا بر تاب آوری مادران تاثیر گذار است. برخی از پژوهش‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که تاب آوری، سرسختی روانی و سازگاری برخی از افراد و خانواده‌ها با پدیده‌های استرس زا نسبت به برخی دیگر کمتر است. در طب و روا نشناسی تاب آوری نشان دهنده مقاومت جسمانی، بهبود خود انگیخته و توانایی برقراری مجدد تعادل هیجانی در موقعیت‌های تنش زا است (مورالس ، 2007، نقل از شفیع زاده 1391). لوتار و چیچتی (2004، به نقل از کمپبل- سیلس، کوهن و استین ، 2006) تاب آوری را یک فرایند پویا می دانند که در آن افراد با وجود تجارب آسیب زا یا مصیبت بار، سازگاری مثبت نشان می‌دهند. کامپفر (1999) باور داشت که تاب آوری بازگشت به تعادل اولیه یا رسیدن به تعادل سطح بالاتر (در موقعیت تهدید کننده) است و از این رو سازگاری موفق را در زندگی فراهم می‌کند. بعضی دیدگاه تاب آوری را به عنوان پاسخ به یک واقعه خاص و بعضی دیگر آن را به عنوان یک سبک مقابله‌ای پایدار در نظر می‌گیرند (لاموند و همکاران،2009).
یکی از ویژگی‌های شخصیتی که در بروز تنش و آسیب به بهزیستی روان شناختی موثر است و به نظر می‌رسد نقش میانجی را در درک شدت تنش و سازش با آن ایفا می‌کند، راهبرد مقابله فرد با استرس است (جاکز ، 2006).