پروپوزال بررسی تاثیر بازی درمانی بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اوتیسم

پروپوزال بررسی تاثیر بازی درمانی بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اوتیسم|31015261|پروپوزال بررسی تاثیر بازی درمانی بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اوتیسم,تاثیر بازی درمانی بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اوتیسم
با سلام و درود خدمت خدمت شما پژوهشگر عزیز در این مطلب از سایت فایل با عنوان پروپوزال بررسی تاثیر بازی درمانی بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اوتیسم هم اکنون آماده دریافت می باشد برای مشاهده جزئیات فایل به ادامه مطلب مراجعه نمایید .

پروپوزال بررسی تاثیر بازی درمانی بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اوتیسم
دارای 11 صفحه وبا فرمت ورد وقابل ویرایش می باشد.

عنوان پروپوزال: بررسی تاثیر بازی درمانی بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اوتیسم

تعداد صفحه: 11 صفحه
فونت: B ZAR
فاصله سطرها: 1.15
منابع فارسی و لاتین: دارد
پرسشنامه و ضمائم: دارد
بندهای
پروپوزال: عنوان، مقدمه، بیان مسئله، اهمیت و ضرورت تحقیق، اهداف پژوهش
(هدف اصلی، اهداف جزئی)، فرضیه های پژوهش، تعریف مفاهیم پژوهش (تعریف
مفهومی، تعریف عملیاتی)، روش تحقیق، طرح پژوهش، ابزار اندازه گیری، روش
تجزيه و تحليل داده ها و...

بيان مساله (تشريح ابعاد، حدود مساله ، معرفي دقيق مساله ، بيان جنبه هاي مجهول و مبهم و متغيرهاي مربوط به پرسش هاي تحقيق ، منظور تحقيق )

اختلال اوتیسم یک نوع اختلال فراگیر رشد است که قبل از 36 ماهگی شروع می شود و آغاز آن همواره قبل از 3 سالگی است(کلانتری و گوهری انارکی، 1382). در این اختلال، مغز نمی تواند در زمینه رفتارهای اجتماعی و مهارت های ارتباطی به درستی عمل کند و یادگیری چگونگی ارتباط با دیگران و تعامل اجتماعی مختل می شود کودکان مبتلا به اوتیسم در زمینه ارتباط کلامی و غیر کلامی، رفتارهای اجتماعی و بازی مشکل دارند و رفتارهای کلیشه ای از ویژگی بارز آنها به شمار می رود(انا و همکاران، 2008).
DSM-IV-TR از مجموعه وسیع رفتارهایی که در اختلال اوتیسم دیده می شود، سه خصوصیت کلیدی را مشخص کرده است: 1) نقص کیفی در روابط اجتماعی؛ 2) نقص شدید در برقراری ارتباط ؛ 3) الگوهای رفتاری محدود، تکراری و کلیشه ای (DSM-IV-TR ، ترجمه نیک خود و آوادیس یانس، 1381).
فقدان ارتباط چشمی دوجانبه، محدودیت لبخند اجتماعی؛ علاقه و گرایش ناچیز به چهره ی انسان ها، ناخوشایندی نسبت به برقراری تماس جسمی، نقص در ارتباط کلامی، محدودیت در دیدگاه گیری و درک دیدگاه دیگران، ناکامی در به اشتراک گذاشتن لذت، نقص و محدودیت در بازی مشارکتی، از جمله این محدودیت ها و نقایص اند. رشد و تحول مهارت های بازی نیز در کودکان درخودمانده با نقایص و آسیب هایی همراه است که کاستی و کمبود در کاوش گری در اشیاء، کمبود بازی های ابتکاری و بدیع و نقص و تاخیر در بازی های نمادین از جمله آسیب های و کاستی های عمده این کودکان است(پری لوک و همکاران، 2006).