پاورپوینت مکتب اصفهان در شهر سازی

پاورپوینت مکتب اصفهان در شهر سازی|2002733|پاورپوینت مکتب اصفهان در شهر سازی
با سلام و درود خدمت خدمت شما پژوهشگر عزیز در این مطلب از سایت فایل با عنوان پاورپوینت مکتب اصفهان در شهر سازی هم اکنون آماده دریافت می باشد برای مشاهده جزئیات فایل به ادامه مطلب مراجعه نمایید .

.

دانلود پاورپوینت با موضوع مکتب اصفهان در شهر سازی

در قالب ppt ودر93اسلاید، قابل ویرایش

برشی ازمتن تحقیق:

بررسي روند تحول استخوان‌بندي اصلي شهر اصفهان و قانونمندي‌هاي آن

1- شهرسازي- پيدايش شهر

دوره‌ي نخست (پيدايش شهر)

هسته‌ي اوليه‌ي شهر كنوني اصفهان، دو سكونت‌گاه كوچك به نام‌هاي جي‌ و يهوديه بوده است. موقعيت مناسب جغرافيايي شامل وجود يك رودخانه‌ي دائمي، آب و هواي مناسب، خاك حاصل‌خيز براي فعاليت‌هاي كشاورزي در جلگه‌ي رودخانه‌ي زاينده‌رود، عوامل مؤثري در استقرار اين سكونت‌گاه‌ها بوده است. جي‌ در حاشيه‌ي زاينده‌رود واقع بوده و يهوديه در كنار راه ارتباطي و بازرگاني منطقه، در جلگه‌اي هموار مستقر بوده است.

جي شهري بوده كه به چهار دروازه و مركز حكومتي آبادي‌هاي توابع آن محدود بوده است. يك ارگ قديمي در جي وجود داشته و جي در كنار مسير ارتباطي بازرگاني منطقه، پناهگاهي براي عبور كاروانيان بوده است. جي در صدر اسلام بر خلاف يهوديه كه شهري بي دفاع و دايره مانند بوده است، پادگاني براي فتح ناحيه به دست مسلمانان بود.

عناصر اصلي شهر در جي، يك بازارگاه يا ميدان‌السوق بوده كه در برابر دروازه‌ي خور، در شمال شهر قرار داشته است. بعد از اسلام مسجد جمعه‌اي در جي ساخته مي‌شود.

موقعيت استخوان‌بندي در شهر

عناصر اصلي شهر بر روي محور اصلي يا ستون فقرات شهر (محور شمالي- جنوبي) قرار گرفته‌اند. اين محور همان راه ابريشم و ادويه بوده و از وسط شهر مي‌گذرد، از اين رو استخوان‌بندي اصلي در مركز ثقل شهر واقع است. اطراف اين محور اصلي را فضاهاي مسكوني احاطه مي‌كنند. موقعيت اين هسته‌ي مركزي از استخوان‌بندي اصلي شهر در محل تلاقي دو راه اصلي شهر، شمال شرقي به جنوب‌غربي و جنوب‌شرقي به شمال غربي است.

سه نوع بافت در منطقه‌ي استخوان‌بندي اصلي شهر موجود است:‌

1- بافتي كه داراي قطعه‌بندي‌هاي كوچك، ريزدانه، مسقف و با محصوريت بالا (بازار) مي‌باشد.

2- بافت درون‌گرا كه با فضاهاي بسته با بازار مرتبط مي‌شوند (مسجد، سرا، كاروان‌سرا).

3- بافتي كه فضاي باز احاطه‌كننده‌ي فضاي بسته مي‌باشد (كوشك).

فضاهاي باز مذكور توسط ديواره‌هايي از فضاهاي عمومي منفك شده‌اند.

در بافت اين محدوده، ابتدا از فضاهاي بسته و محصور به داخل فضاي نيمه‌باز مشرف به ميدان عبور كرده و سپس با عبور از فضاهاي بسته با فضاهاي باز اختصاصي هر بنا، ارتباط برقرار مي‌شود.

در سلسله مراتب عبور از فضاهاي فوق، تنوع فضايي از جهت اندازه، كيفيت فضايي و محصوريت، قابل ادراك بوده است. در اين بافت شهري وجود يك فضاي باز عمومي (ميدان كهنه) قابل توجه است.